Strona główna
 Informacje
 Proces beatyfikacji
  Postulatura
  Trybunal
 Słudzy Boży
  o. Fabian Abrantowicz, MIC
  m. Katarzyna Abrikosowa, OPL
  o. Epifanij Akułow
  ks. Konstanty Budkiewicz
  ks. Franciszek Budrys
  o. Potapij Emeljanow
  s. Róża Serca Maryi
  Kamila Kruszelnicka
  Biskup Antoni Malecki
  o. Janis Mendriks, MIC
  ks. Jan Trojgo
  ks. Paweł Chomicz
  o. Andrzej Cikoto, MIC
  ks. Antoni Czerwiński
  o. S. Szulmiński, SAC
 Archiwum
  abp. E. Profitlich, SJ
 Biblioteka
 Kontakty

Rozpoczął się proces beatyfikacyjny rosyjskich męczenników katolickich XX wieku

 

31 maja o godzinie 10:00, zgodnie z procedurą prawa kanonizacyjnego, rozpoczął się proces zaliczenia w poczet błogosławionych (beatyfikacji) 16 katolickich męczenników, ofiar represji komunistycznych.

 

W roku 2002 ich nazwiska zostały przedstawione różnym społecznościom wiernych. Wszyscy ci kandydaci na ołtarze cierpieli za wiarę w Rosji, jednak niektórzy z nich zmarli poza jej dzisiejszymi granicami. Taki proces, nawet grupowy, może prowadzić tylko jedna diecezja, zaś jej biskup musi otrzymać pisemną zgodę rządców wszystkich diecezji, w których granicach zmarli dani kandydaci. Następnie Watykańska Kongregacja ds. Świętych wydaje dokument stwierdzający, że nie wnosi żadnych zastrzeżeń wobec wszczęcia procesu diecezjalnego i udziela biskupowi, który o to prosi, niezbędnych pełnomocnictw.

 

Po otrzymaniu tych pełnomocnictw biskup powołuje Trybunał, który inauguruje proces. W skład Trybunału wchodzi, w charakterze sędziego, delegat biskupa, a w charakterze adwokata – promotor sprawiedliwości.  Oprócz nich wyznacza się dwóch notariuszy i kuriera. Notariusz spisuje zeznania świadków i poświadcza dokumenty. Kurier powiadamia świadków i promotora sprawiedliwości o terminach przesłuchań.

 

Ustanowiony wcześniej postulator kontynuuje gromadzenie wszelkiej dokumentacji o kandydatach do chwały ołtarzy i może publikować informacje o nich. Publikacje te nie mogą czerpać z danych pochodzących z posiedzeń Trybunału, gdyż zarówno jego członkowie jak i przesłuchiwani przez nich świadkowie składają przysięgę, że zachowają w tajemnicy treści zeznań, zaś postulatorowi nie wolno uczestniczyć w tych posiedzeniach. Może on jedynie przedkładać Trybunałowi zebrane dokumenty i przekazywać nazwiska świadków do jego dyspozycji.

 

Wraz z rozpoczęciem etapu diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego proponowani kandydaci otrzymują tytuł Sług Bożych. Można zwracać się do nich w modlitwie prywatnej, można rozpowszechniać ich podobizny i, oczywiście, można modlić się o pomyślne zakończenie procesu ich beatyfikacji.

 

Proces powinien udowodnić, że Słudzy Boży oddali swe życie w obronie wiary w warunkach nienawiści do niej, że wśród wiernych panuje przekonanie o ich męczeństwie i że to przekonanie znajduje wyraz w jakiejś formie prywatnej czci danego Sługi Bożego.

 

Tylko pierwsza uroczysta sesja, otwierająca proces diecezjalny, ma charakter publiczny. Prowadzi ją Kanclerz Kurii. Biskup inaugurujący proces, postulator i wszyscy członkowie Trybunału składają odpowiednie przysięgi.

 

 W celu przeprowadzenia procesu beatyfikacyjnego, chociażby tylko jednego Sługi Bożego, potrzebni są dwaj[1] eksperci-teolodzy, którzy analizują – z pozycji wiary i etyki katolickiej – prace kandydata, jakie zostały wydane drukiem za jego życia i za jego zgodą. Znacznie większe zadanie ma do wykonania komisja historyczna, która musi zebrać, rozpatrzyć i ocenić wszystkie zgromadzone dokumenty. Komisja ta powinna współpracować z postulatorem, a jej członkowie mają obowiązek zgłaszania pod przysięgą do Trybunału wszelkich zastrzeżeń co do autentyczności tych dokumentów bądź wątpliwości odnoszących się do męczeńskiej śmierci w obronie wiary tego czy innego Sługi Bożego.

 

Postulator może zapoznać się z aktami procesu (zeznaniami świadków) dopiero po zakończeniu jego etapu diecezjalnego, gdyż na etapie rzymskim ma obowiązek, w oparciu o całość materiału procesowego (czasem są to setki teczek), przedstawić informację o słudze Bożym.

 

W naszej sytuacji świadkowie, których pozostało już niewielu pozostało przy życiu, mieszkają w różnych krajach. Tam też nierzadko znajdują się materiały historyczne i dokumenty.

 

 Na pierwszej sesji postulator przekazuje Trybunałowi w zalakowanej kopercie listę świadków, a promotor sprawiedliwości – listę pytań do świadków.

 

Życie każdego Sługi Bożego było inne, dlatego promotor sprawiedliwości powinien zapoznać się z wszystkimi zebranymi materiałami, żeby móc na podstawie zeznań świadków potwierdzić lub odrzucić opinie sporządzone w oparciu o zgromadzoną dokumentację.

 

Nawet jeśli proces już się rozpoczął, można wprowadzić do niego nowych kandydatów. Jednak muszą zostać spełnione następujące warunki:

 

1.      Powinien zostać zebrany materiał w celu sporządzenia szczegółowej biografii kandydata.

2.      Powinni istnieć świadkowie jego męczeństwa i pamięci o jego męczeństwie.

3.      Dobrowolność śmierci w obronie wiary i to, że ona rzeczywiście miała miejsce, nie powinny budzić żadnych wątpliwości.

4.      Jest wskazane, by na podstawie zeznań świadków i dokumentów można było potwierdzić istnienie wśród wiernych przekonania o męczeńskiej śmierci kandydata.

 

Wspólnota, która wysunęła kandydata na ołtarze, powinna wskazać również kandydata na jego wice-postulatora. Dopiero wówczas można mieć nadzieję, że sprawa będzie się posuwała naprzód.

 

W celu zapoznania się z życiem Sług Bożych – kandydatów do beatyfikacji – proponuję wydaną w roku 2003 książkę „Ziarno z tej ziemi: męczennicy Kościoła katolickiego w Rosji XX wieku”. Proszę wszystkich o modlitwę za pomyślne przeprowadzenie procesu. Informacje o łaskach otrzymanych za wstawiennictwem Sługi Bożego (ze wskazaniem, o kogo dokładnie chodzi) proszę kierować na adres:


198005, Санкт-Петербург,
ул. 1-я Красноармейская, д. 11,
Высшая Духовная Семинария „Мария - Царица Апостолов",
О. Брониславу Чаплицкому

Można również informować postulatora o tym, że ktoś zwracał się do Boga za pośrednictwem tego lub innego Sługi Bożego, chociaż dotychczas nie dostąpił jeszcze widocznej łaski.

 

Tłumaczyła z języka rosyjskiego Aniela Czendlik



[1] Wg najnowszej Instrukcji Benedykta XVI – trzej.


© Postulator Causae Beat. seu Declarationis Martyrii S. D. Antonii Malecki et Soc.